Quality over Quantity ®eleases October Baby (2011)
Vertaling: Asteria, Wesley, WinchesterGirl & ChillyWitch.
Stilte alsjeblieft.
Excuseer me.
Weet je, als je je tekst nu nog niet kent, is het waarschijnlijk te laat.
Bedankt, een hele aanmoediging.
Mooie outfit.
Ben je zenuwachtig?
Waar zitten jullie? - Eerste rij, middelste balkon, samen met Alanna.
Ik wist niet dat zij ook kwam. - Je meent het, we zouden dit niet willen missen.
Hier zijn nog tickets, en programma's. Vijf dollar voor een programma.
Sorry dat ik te laat ben. Ik heb je sms'je gekregen.
Ik moest een knie plaatsen. Drie uur. Kan je dit herstellen?
Ze moeten eens ophouden met je als een stagiair te behandelen.
Ze denken dat ik dat ben. Kaartjes? - Ik heb er geen, ik dacht dat jij ze had.
Mag ik jullie kaartjes zien?
Laten we eens kijken. Om zeker te zijn dat ze legaal zijn.
Jullie hebben een bronzenkaart.
Probleem? - Een klein maar.
Ik kan jullie een platinakaart bezorgen.
Het kost maar iets meer, $22. Eigenlijk gewoon betere airco...
betere plaatsen en de winst gaat naar een goed doel, een hele leuke.
Jij bent Truman? - Ben ik Duits?
Mijn dochter speelt mee.
Ja, ik ben Truman. - Ze heeft ons over u verteld.
Bedankt om een platinakaart te kopen.
Hoe gaat het met je? - Met mij is alles in orde.
Heb je een programma gekocht? - Nee, ik kijk wel met jou mee.
Dat heeft even geduurd.
Ik was even naar een vriendin.
Hoe gaat het met haar? - Ze is zenuwachtig.
Ik zou het ook zijn.
Bedankt voor jullie komst...
Excuseer. - voor onze voorstelling.
Een hartelijk welkom aan onze alumni en gasten. Leuk jullie hier te hebben.
We zijn trots op onze lentevoorstelling, een voortlevende traditie op onze universiteit.
Maar dit jaar doen er enkele nieuwe gezichten mee.
Dus sta me bij, om onze cast op het podium te roepen...
tijdens hun voorstelling van een origineel stuk, geschreven door mezelf.
Dus zonder verder uitstel, geef ik jullie 'Annabella.'
Ben jij dat, Desmond? - Hallo, Annabella.
Je kan het geflirt achterwege laten, Desmond.
Het is maar een kleinigheid, vind je ook niet?
Laat het mij uitleggen, ik ben overtuigd dat je me gelijk zult geven.
Je moet weten dat mijn familie een bepaalde verwachting van me heeft.
Verwachtingen waar ik niet aan voldoe? Geef het maar toe, Desmond.
Ik heb beseft dat...
dat ik bepaalde verwachtingen heb, waar jij niet aan voldoet.
Dat klopt niet. - Ik ga wel alleen verder.
Het is tijd dat ik een leven ontdek waar ik altijd van droomde...
maar nooit voor mogelijk hield.
Hou jezelf onder controle, Hannah.
Ik vertrek, Desmond. - Vertrek?
Waar naartoe?
Ik... - Wat is er?
Excuseer me.
Zoek haar inhalator. In de bruine zak. Haal haar inhalator.
We zoeken Hannah haar tas.
Luister naar me.
Is Dr Jacob Lawson bezig met een operatie?
Ja, maar ik wil enkele tests laten uitvoeren.
Gewoon, om zeker te zijn.
Hoi, liefje.
Ik was opzoek naar je. Ze zeiden dat je hier zou zijn. Wat was dat allemaal?
Weet hij wat er gebeurd is?
De volledige resultaten zijn er pas over enkele dagen.
Maar je PTF gehaltes waren in orde toen je hier was voor observatie.
Dr Stewart denkt dat het goed is voor ons om naar huis te gaan.
Denk jij van niet? - Nee, ik vind van wel. Ik ga akkoord.
Ik ben het eens met Dr Stewart. Hij is een specialist. We moeten doen wat hij zegt.
Ik ga me dan maar omkleden.
"Laat het mij uitleggen, ik ben overtuigd dat je me gelijk zult geven.
Je moet weten dat mijn familie een bepaalde verwachting van me heeft."
Verwachtingen waar ik niet aan voldoe? Geef het maar toe, Desmond.
't Is tijd dat ik een leven ontdek waar ik altijd van droomde, maar nooit voor mogelijk hield.
Voorspellingen?
Is er iets wat je me niet verteld, pap?
Ik wou je net hetzelfde vragen.
Het is leuk jullie allemaal weer te zien.
Al had ik het liever onder andere omstandigheden gedaan.
Hoe voelde je je deze week? Nieuwe symptomen of problemen?
Nee, ik voel me goed.
Ik heb je EEG en je MRI bekeken...
en het lijkt dat we onze huidige aanpak van de epilepsie moeten aanpassen.
Stress, slaapdeprivatie en alcohol kunnen het risico verhogen.
Gezien je geen aanval meer hebt gehad sinds je een kind was, moet ik het je vragen...
Ik neem geen drugs, ik drink niet, ik rook niet, ik...
Als je dat bedoelt. - Ik begrijp het.
BPD, acute astma, epilepsie, meerdere heupoperaties.
Voor de meeste was je te jong om ze te herinneren. - Ik herinner er enkele.
Hannah, ik geloof dat al je problemen samenhangen.
Waarom ben ik ziek?
Je bent veel te vroeg geboren, met 24 weken.
Vroeggeboorte of te laag gewicht...
en traumatische bevalling kunnen hiervan de oorzaak zijn.
Was ik te vroeg geboren? Ben ik daarom ziek?
Hannah, we waren bezorgd om je...
om de fysieke en emotionele symptomen die je hebt.
Hoe bedoel je, 'emotioneel?'
Je vader heeft me dit gemaild.
"Ik voel me dood vanbinnen.
Nee, erger dan dood. Ik ben nog steeds een kind.
Een kind dat zijn plaats in de wereld zoekt. Ik heb veel onbeantwoorde vragen.
Vragen waar ik meezit, maar niet kan uitspreken, omdat er geen woorden zijn om ze uit te spreken.
Er ontbreekt iets. God, waarom voel ik me...?
Voel ik me ongewild?
Waarom heb ik het gevoel geen recht te hebben op een leven?
Waarom wil ik vaker dat mijn leven voorbij is, dan het te leven?"
Hebben jullie mijn dagboek gelezen?
Hannah, ik geloof dat wat je voelt normaal en zelfs te verwachten is.
Waar gaat dit over?
Hannah, we zijn niet je biologische ouders.
Wacht even, zo wou ik het je niet vertellen.
Waarom heb je niet gezegd dat ik geadopteerd ben?
Je was te vroeg geboren, omdat je een mislukte abortus overleefd hebt.
Je fysieke en volgens mij ook je emotionele symptomen...
kunnen hier aan te wijten zijn, zoals in andere gevallen.
Ik kan me enkel uitspreken over de fysieke symptomen...
maar ik stel voor dat je eveneens onmiddellijk start met een behandeling...
van je psychische symptomen.
Ik schrijf je nieuwe medicatie voor, om je aanvallen onder controle te houden...
en je moet je huidige medicatie blijven innemen.
Nee, ik moet gaan.
Ik denk niet dat dat een goed idee is. - Raak me niet aan.
Ik kan je niet horen. - Ik heb het strijkijzer in brand gestoken.
Mag ik je terugbellen?
Jason, het ijzer staat in brand. Ik heb het in mijn hand.
Het is hier enorm luid. Mag ik je terugbellen?
Het ijzer staat in brand.
Natuurlijk, maakt niet uit. Bel me terug.
We hebben het niet eens over die e-mail gehad. - Wat had ik dan moeten doen?
Mijn dochter overweegt zelfmoord, moet ik gewoon niets doen?
Ik dacht het niet. - Zo is het niet.
Hannah, liefje, ga alsjeblieft zitten. We moeten met je praten.
Je hebt 19 jaar gehad om met me te praten.
Ik begrijp dat je je zo voelt.
Maar, alsjeblieft, ik wil nu met je praten. Dus ga zitten.
Ik wil niet gaan zitten. Ik wil niet praten.
Wat wil je dan? - Ik wil mijn geboortecertificaat zien.
Waarom? - Omdat ik wil weten wie ik ben.
Dit is wie je bent, Hannah. - Ik wil weten wie mijn biologische moeder is.
Ik wil weten hoe ik haar kan vinden. - Dat kan ik niet doen.
Waarom niet? - Omdat ik het niet kan.
Ik kan het niet, omdat ik niet weet wie je biologische moeder is.
Ik weet niet waar ze is. - Hier, dit is je geboortecertificaat.
Wie is daar?
Ik ben het.
Je mag de peperspray opbergen. - Mooi zo.
Hoe wist je dat ik hier zou zijn? - Je bent veel te voorspelbaar.
Dat ben ik niet.
Mag ik binnenkomen? - Nee, ik ben boos op je.
Wat ben je aan het doen? - Ik doe mijn schoenen uit.
Waarom doe je je schoenen uit? - Omdat het me spijt.
En ik heb niet graag dat mensen boos zijn op me, zeker jij niet.
Dus, het gaat goed met je? - Nee.
Wil je erover praten? - Nee.
Mijn hele leven is een leugen.
Waarom zeg je zoiets?
De heupoperaties...
de nachtmerries...
de astma...
de aanvallen...
het hangt allemaal samen.
Mijn ouders zijn mijn ouders niet.
Ze hebben me geadopteerd.
Ze hebben me geadopteerd omdat mijn moeder me wou aborteren.
Ik had het niet mogen overleven.
Ik heb het nauwelijks overleefd.
Alles wat ik weet, of wat ik mag weten is dat ik geboren ben in een ziekenhuis...
in Mobile, Alabama, dat is twaalf uur van hier.
En ik weet niet hoe ik daar kan komen.
Of als ik ging, wat ik dan zou doen.
Ik wil gewoon antwoorden. Ik wil antwoorden op al die vragen.
Ik wil verder kunnen met mijn leven, begrijp je?
Want nu, lijkt het of ik vastzit.
Alsof er geen uitweg is.
Ik zit vast op een plaats die ik haat.
Ik heb gezegd dat ik het er niet over wou hebben.
Hannah, het spijt me.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik veronderstel dat alles verschrikkelijk lijkt nu...
maar het zal wel beter worden.
Dat is heel optimistisch.
Alles komt goed. Ik beloof het.
Je weet wel wat je moet doen.
Waarom ben je daar zo zeker van?
Ik ken je.
Ik ken mezelf niet eens.
Wie is het? - Alanna, ik zal haar wel terugbellen.
Nee, antwoord maar.
Weet je het zeker? - Ja, doe maar.
Nee, gewoon wat rondhangen. Wat is er?
Ja, ik denk dat je wel kan komen.
Kan ik... Mag ik je terugbellen? Nee, ik beloof het.
Oké, dank je. Tot ziens.
Ik ben echt heel slecht in een reisje plannen.
Drie dagen voor we vertrekken...
en we hebben nog geen idee waar we naar toe gaan. Geweldig.
Stap in mijn auto, ik breng je wel naar huis.
We hebben allebei examen morgen.
Dat is het laatste waar ik aan wil denken, Jason.
Ik weet het, maar we moeten... Ik moet studeren.
Kom op. Geef gewoon toe, zelfs aarzelend. Alsjeblieft?
Oké, stalker.
Aanschouw.
Wat een stuk roest. - Het is een vintage klassieker.
Het is vintage roest. Bekijk het eens.
Het is dood. - Het is niet dood.
Hij is van je neef? - Ja.
Hoe ziet hij eruit?
Niet zo mooi als de auto.
Trouwens, ik denk dat ik weet waar we naartoe gaan.
Je hebt een wilde kant, Hannah. - Wat zeg je?
Ik weet dat het ergens in je zit. Wil je nooit eens gewoon gek doen?
Nee, toch niet. - Je moet een wilde kant hebben, Hannah.
Hoor ik je daar "Mardi Gras" zeggen? - Nee, dat hoor je niet.
Besef je dat je nu in een bibliotheek bent?
Heeft Truman je het verteld? - Me wat verteld?
De meivakantie. We hebben eindelijk voor New Orleans gekozen.
En we willen dat je meegaat. - Kom op. New Orleans, Mardi Gras.
Wist je dat Mardi Gras eigenlijk niet in New Orleans is begonnen?
Het is begonnen in Mobile, Alabama, waar we langskomen.
Dus ik dacht als we wat tijd hebben, kunnen we daar misschien langs en het bekijken.
Het is een vrij vette plaats. - Bedankt voor de geschiedenisles.
Ik bedoel alleen dat ik niet wil dat iemand zich belemmerd voelt op deze reis.
Als iemand ergens heen wil, moeten ze gewoon gaan.
Het ging goed met me voordat jij hier was. - Denk je dat ik klaar ben voor zo'n reis?
Ik denk dat het nu of nooit is. - Het is nu of nooit.
Meneer, dit is een bibliotheek.
Hoe gaat het? - Goed.
Bedankt voor het terugkomen.
Laat me raden, jij bent Truman, toch?
Is dit het goede doel waar je me over vertelde?
Wat is er aan de hand? Ik dacht dat ik dat verholpen had.
Dit is de klassieker die we meenemen op onze reis. Onze Millennium Falcon, zeg maar.
Haar naam is Evelyn. Wie is die oude gast?
Herinner je Hannah? - Ja, die spastische?
Ja, dit is haar vader.
Wie ben jij? - Bmac, zijn neef.
En ik rijd ze naar hun ding omdat dit mijn schatje is.
Het spijt me, hoe zei je dat je heette?
Nee, je naam. Je echte naam.
Ik word Bmac genoemd. Ik bedoel, serieus, waarom?
Ik begon gekomen om met Jason te praten. Mogen we wat privacy?
Natuurlijk, dat moeten jullie doen.
Het spijt me. Wat kan ik voor je doen?
Hannah is ziek, dat weet je. Dus waarom heb je haar uitgenodigd?
Wat is zijn probleem? - Jouw baard. Je ziet eruit als de Unabomber.
Ik weet het niet. Ik dacht dat ze wat plezier zou hebben.
Plezier?
Ik probeerde alleen te helpen. - Je helpt niet.
Je helpt helemaal niet. Je hebt mijn positie zelfs erg lastig gemaakt.
Het spijt me.
Hannah luistert momenteel niet naar me en ik...
Ik kan hier niet tussenkomen. - Je zit hier al tussen.
Of je het leuk vindt of niet, je zit er middenin.
En ik heb dingen die in mijn huis gaande zijn waar jij geen idee van hebt.
Dus ik zou het op prijs stellen als je hierin mijn kant zou willen kiezen, oké?
Goed.
Ik zou nog geen meter in dat ding gaan, als ik jou was.
Ze kan je horen.
Ik wist niet dat je zo slecht tegen pesten kon.
De zon is al op en je bent hier nog?
Ik moet naar de kliniek vandaag. Hoewel ik liever in operatiekleding was gegaan.
Ik heb een heel goed gesprek met Hannah gehad.
Over? - Over de reis.
Ik heb haar gezegd dat ik denk dat ze niet moet gaan, maar beter hier kan blijven.
Ik denk niet dat ze het met me eens was, maar ik denk wel dat ze het begreep.
Dus ze gaat niet?
Ik heb gezegd dat we haar vertrouwen om de juiste beslissing te maken.
Dus ik denk dat het goed komt.
Ik ga koffie halen. Wil je er een? - Graag.
Besloten om te gaan... Ben weer snel terug.
Doe je oortjes eens niet in.
Attentie, Diego wil niet praten over onze problemen. Wat een verrassing.
Iedereen zou nu wel oortjes willen hebben.
Fat Man's Burgers. De beste. - Jij weet niets over burgers.
Het vlees is eigenlijk een vervanger, gele brokken in een kartonnen doos.
Serieus, als je een burger bakt...
lekt al het slechte spul de bakplaat in. - Het zit in je lichaam. In je bloedvaten.
Ik luister niet naar je. Je maakt me heel erg boos.
dat is de bedoeling van het leven
dat is de bedoeling van liefde
dat is de bedoeling van alles
en dat is alles dat je moet weten over alles
Je bent echt goed. - Bedankt.
Dat had een deuntje voor een barbecuebedrijf moeten zijn, maar ze vonden het te diepgaand.
Je zou mee moeten doen met één van die realityprogramma's.
Ik denk het niet. Die dingen zijn doorgestoken kaart, volgens mij.
Soms schrijf ik liedjes op basis van dromen waarvan ik denk dat andere mensen die hebben.
Sleepwagen.
Hoort u bij de sleepwegen? - Meneer, stap weg bij het voertuig.
Heb je gedronken? - Natuurlijk niet.
Waarom denkt iedereen altijd dat ik gedronken heb?
Leg dit eens uit. - Wat?
Niemand heeft gezegd dat je niet op het strand mag rijden.
Ze doen het ook op TV. Daarnaast, rennen...
Krullenbol, zie je hotels op dit strand?
Ja, nee. - Restaurants of cafés?
Is dat een strikvraag? Nee. - Dat komt om het een natuurgebied is.
Voor wat? - Voor bedreigde schildpadeieren.
Schildpadeieren. Meen je dat serieus? Word ik in de maling genomen?
Nee, dat is...
Vijfduizend dollar? - Hij is de eigenaar en de bestuurder.
Niet, Truman. Jij bent degene die me gezegd heeft hierheen te rijden.
Ik weet je echte naam niet eens.
Ik heb hier geen tijd voor. Ik moet deze auto in beslag nemen.
Ik vraag van jullie allemaal om je spullen op te rapen en naar de stoep te gaan.
Ik heb ook jullie namen nodig. - Onze echte namen?
Wat zeg je? - Meneer, mag ik gewoon iets zeggen?
Dit is mijn eerste reis op deze manier, oké? Ik heb nog nooit eerder zoiets gedaan.
En de enige reden dat ik mee ben is dat ik naar Mobile, Alabama wil.
Ik heb hier geen tijd voor. Ik moet jullie vragen om...
Nee, luister. Ik beloof dat ik een heel goed excuus heb.
Ik probeer naar Mobile te komen omdat...
ik er net vorige week achter ben gekomen dat ik geadopteerd ben.
En dit is mijn enige kans om erachter te komen wie ik echt ben.
Ik bedoel om mijn moeder te vinden. Ik denk dat ze daar woont. Dat hoop ik tenminste.
We verdienen waarschijnlijk alles wat u zegt, maar echt, ik...
Ik heb 93,50, nee, 40, als dat helpt.
Mevrouw, ik ga uw geld niet aannemen. - Neem het gewoon aan.
Dat was echt... Ik...
Bedankt dat je ons hebt laten gaan. - Praat niet met me.
Is het geregeld?
Duwen, allemaal. Kom op, duwen.
Kom op, Evelyn. Je kan het. Ik weet dat het pijn doet.
Truman doet niks. - Ik...
Truman, ik ben alles aan het doen. - Mijn benen doen pijn.
Je hebt het gehaald.
Ik wilde je alleen laten weten dat het heel moedig is wat je doet.
Je weet wel, die hele situatie met je moeder.
Ik hoop dat je vindt waar je naar opzoek bent, omdat dat belangrijk is.
Dus ik moet echt geen burgers eten?
Het is gewoon zo moeilijk voor me om aan gezond eten te denken.
Ik krijg er de kriebels van. Tofu bijvoorbeeld.
Wie heeft er bedacht om een boon...
om te toveren in een broodje, dat smaakt naar een hamburger, een soort van?
Veganisten proberen je altijd wijs te maken dat tofu naar echt vlees smaakt.
Dat is niet waar.
Ken je iemand die Jo-Jo heet? - Ik heb nog nooit van iemand gehoord die zo heet.
Dit is letterlijk het slechtste hotel dat ik ooit heb gezien.
Het zag er op internet beter uit.
Waar? Op normanbateshotel.com? - Hotelmonkey.biz.
Ik slaap in de auto.
Hannah, jij ligt op een kamer met Alanna. - Is er een andere optie?
Nee, Danielle heeft dubbel betaald voor een eigen kamer.
Ik slaap hier in de auto, dus jij mag mijn kamer hebben.
Dat werkt niet, want jij lag bij mij...
en noch Hannah noch Alanna zou bij mij willen liggen, of wel?
Ga weg, Truman.
Respecteer Evelyn.
Dat zijn een hoop pillen. - Ja, belachelijk, hè?
Weet je wat ik denk? Ik denk dat je dat spul gewoon graag gebruikt.
Op die manier moeten mensen wel aardig voor je zijn.
'Die arme Hannah, zo gewond.'
Het spijt me, ik bedoelde niet...
Jij doet nooit iets met opzet. Maar dat is het punt, dat doe je toch.
Waarom ben je eigenlijk meegegaan op deze reis? - Jason heeft me uitgenodigd.
Wij wilden dat niet.
Hij is gewoon te lief om dat te zeggen.
Ik sta normaal vroeg op, maar ik kan de wekker zetten als je wilt.
Hannah, ga gewoon slapen. Wat is er mis met jou?
Wat is er aan de hand? - Ik ben het maar.
Wat doe je? - Ik pak wat spullen. Ga maar weer slapen.
Hannah, wat is er aan de hand? - Ik ga weg.
Het is midden in de nacht. Kunnen we erover praten?
Ik wil niet praten. Ik ga weg en jij blijft hier met je vriendin.
Ik realiseerde me dat ik een probleem ben en dat ik nooit mee had moeten gaan...
dus je kan gewoon naar New Orleans gaan met de anderen in je groepje...
en gewoon plezier hebben of zo. Het maakt me niets meer uit.
Ik begrijp je niet. Wat is er mis? - Blijkbaar ben ik wat er mis is.
Ik ga weg. Volg me niet.
Haar vader vermoordt je. Hij is eng.
Sorry dat het zolang duurde.
De enige autoverhuur die nog open was, was bij het vliegveld, dus het duurde even.
Ik heb geen gunsten van je nodig. - Dat heb je wel.
Wat, dus we gaan zomaar samen naar Mobile? - Beter dan lopen.
Wat moet Alanna wel niet denken? - Het maakt niet uit wat zij denkt.
Dit was mijn beslissing. Dat weet ze. Stap in. Ik heb hier geen tijd voor.
Waarom doe je dit? - Omdat ik om jou geef.
Ik ben niet het type meisje dat zomaar bij iemand instapt.
Vast, maar je gaat wel in je eentje liften.
Ik was niet aan het liften, ik was aan het lopen. - Nee, want dat is net zo slim.
Het was echt wel goed gekomen.
Weet je nog toen we negen waren, ongeveer? - Toen jij negen was, was ik acht en een half.
Ja. Bedankt voor die nutteloze verbetering.
Ik was negen, jij was acht en een half en we gingen samen met de Thompsons.
Weet je nog, we... - Raceten naar het water?
Dit deed me daaraan denken.
Ik heb 90 dollar en wat wisselgeld...
of zoiets en een kapotte telefoon. De oceaan heeft hem kapot gemaakt.
De oceaan heeft hem kapot gemaakt?
Heb je een handdoek? - De goedkoopste is 110.
Tenzij je bij de ANWB zit. - Ja, dat zitten we. We hebben alle drie de A's.
We hebben aparte kamers nodig. - Ja, omdat...
we niet zo samen zijn. - Nee.
Dan is het 99. Er is nog één kamer voor dat tarief beschikbaar.
De enige andere kamer die ik heb is een luxe suite. 299.
Dat klinkt geweldig. Maar wij hebben alleen de normale kamer nodig.
De hele normale kamer. - Ja, de normale.
Misschien volgende keer.
Ik weet het niet. Ik bedoel... Rustig.
Dit is raar. - Zeker maar één bed.
Slaap je al?
Ik lig pas net. - O, ja, sorry.
Gaat het goed daarbeneden?
Ik heb normaal liever de kingsize grond, maar dit is alles wat ze hadden, dus het moet maar.
Dat is grappig. Jij bent grappig.
Denk je dat ik raar doe om dit alles? - Waarom fluisteren we?
Ik weet het niet, ik bedoel, jij bent de populaire jongen.
Meisjes...
Die vinden je aantrekkelijk en genieten van je gezelschap.
Vind je het raar als ik zeg dat ik nog nooit eerder met iemand ben geweest?
Fysiek gesproken. Wat natuurlijk een puur hypothetische uitspraak is.
Sorry, ik was niet van plan om daarover te beginnen.
Welterusten. - Welterusten.
Ik voel dat je me daar ligt te beoordelen. Je vindt dit compleet belachelijk.
Net alsof ik een of andere thuisgeschoolde Christelijke engerd ben.
Ik ben Christelijk. - Je dacht het.
Is dat zo? - Ik dacht van wel.
Nee, het was een vraag. - Kijk, dit is het punt.
Wat is er mis met het niet hebben van een wilde kant?
Ik ben blij dat ik dat soort dingen nog niet gedaan heb met...
En ik heb een wilde kant. Je hebt me Scrabble zien spelen.
Ik ben wild.
Wat denk je?
Ik denk... - Weet je wat?
Ik kan dit niet. Wat de omstandigheden ook... - Hannah, waar ga je heen?
Stop met een oordeel over mij te hebben.
Ga weg.
Je bent geen engerd, Hannah.
Welterusten.
Was er een probleem met de kamer? - Nee, de kamer was prima.
Want je krijgt je geld niet terug.
Het maakt niet uit waar jullie slapen.
Hannah, het spijt me.
Ik heb wel een wilde kant.
Ik kan niet geloven dat je hebt ingebroken. - Heb ik niet, de deur stond open.
Het was de achterdeur en je hebt hem opengepeuterd.
Ik liep altijd rond op de oude OK-afdeling in mijn vaders ziekenhuis.
Het leuke is dat alle dossiers en apparatuur er nog staat.
Hallo, ik ben thuis.
Operatiekleding. Je wens is uitgekomen.
Heb je vandaag al met Hannah gesproken?
Ik heb haar een paar keer geprobeerd te bellen. - Doet haar mobiel het niet?
Ik denk dat die meid nooit volwassen wordt.
Ik weet nog dat ik haar voor het eerst in mijn armen hield...
ik kon niet geloven dat iets zo klein je zo in je macht kon hebben.
En ik zag hem lachen.
Ik vraag me af of ze ooit...
de dingen vanuit ons perspectief zal zien.
Ik denk dat we het haar moeten vertellen.
Wat vertellen?
Alles. - Nee, dat kan ze niet aan.
Ik denk van wel.
Nee, dat kan ze niet. Geloof me.
En ik denk dat we onze dochter moeten vertrouwen.
Omdraaien. - Je weet dat we je niet kunnen zien.
Inbraak. Begrijp je de consequenties?
Begrijp je dat?
Nee, niet echt.
Waarom was je daar?
Alanna, niet schrikken.
Er is iets gebeurt.
Om een lang verhaal kort te maken, ik en Hannah zitten in de gevangenis.
Het is niet alsof we dat van plan waren.
Je bent zelf hierin terecht gekomen, dus kom er ook zelf maar uit.
Alanna, alsjeblieft.
We zijn al zo ver gekomen en het ziekenhuis was alles wat ik had.
Het is de enige plek waar ik kon zoeken.
Het was een dood spoor.
Als je me in de cel wilt gooien, doe het dan gewoon...
want mijn vader vermoordt me.
"Owen's gratis kliniek."
Mijn vader vermoordt me.
En hij vermoordt jou ook.
Dit...
Hoe groot is die kans.
Ik heb weleens met deze kliniek te maken gehad.
Er waren bomdreigingen, doodsbedreigingen en nog veel meer.
Ik had te maken met een dokter en twee zusters en de reden dat ik me dit herinner is...
dat één van de zusters erg aardig tegen me was.
Alsjeblieft. Dit is één van haar verklaringen.
De handtekening is hetzelfde.
Waarom zou zij mijn geboortecertificaat ondertekenen?
Geen idee.
Ze heet Mary. Mary Rutledge.
Telefoonnummer staat niet geregistreerd. Er is wel een adres...
die al een hele tijd niet meer nagetrokken is.
Veel geluk.
Hoe zit het met de... - Maak je geen zorgen.
Het spijt me heel erg van dit misverstand.
Ik hoop dat je niet slecht over onze stad denkt en dat je een keer terugkomt.
Dus we zijn vrij om te gaan? - Ja.
Jackie daar zal jullie spullen pakken en jullie uitchecken.
Wacht heel even.
Wat ga je zeggen? Als je je moeder vindt, ik ben gewoon nieuwsgierig.
Ik weet het niet.
Mijn vrouw zegt altijd:
"Om menselijk te zijn is mooi gebrekkig te zijn."
En ze is vijf maanden zwanger van onze vierde...
dus ik denk dat ik weet wat je doormaakt...
en hoe moeilijk het moet zijn.
Het leven is niet altijd zwart-wit.
Dus haat het misdrijf en niet de misdadiger.
Veel geluk. - Dank u.
Wil je dat ik met je meega?
Kan ik je helpen?
Bent u Mary? - Ja.
Ik weet niet hoe ik...
Waarom heeft u dit ondertekent?
Hoe heb je me gevonden?
Een politieagent herkende uw handtekening.
Agent Dodd.
Je lijkt op haar. Ze was een mooi meisje.
Amper 18.
Ik was niet veel ouder...
maar ik was het wel.
De meiden die daar kwamen...
ze wisten wat ze wilde, ze waren er zeker van.
Maar je moeder, ze had haar twijfels.
Ik was degene die haar voorbereidde voor de ingreep.
De abortus? - Ja.
Ze probeerde mij er te van overtuigen dat ze de juiste beslissing maakte.
Maar eigenlijk probeerde ze haarzelf ervan te overtuigen.
Ze vertelde me dat ze de man niet kende...
zijn naam niet wist en hem in een café had ontmoet...
en ze een onenightstand hadden en daarna was hij verdwenen.
Ik luisterde naar haar.
Net zoals ik luisterde naar honderden meisjes voor haar.
Ik knikte en zei dat ik het begreep.
Voor sommige van die meiden was ik hun enige vriendin.
Maar ergens...
er moet iets misgegaan zijn.
Ik wou dat ik wist wat.
Maar toen ik bij je moeder ging kijken, werd ze net wakker...
en de dokter vertelde haar dat de poging mislukt was.
Wat dat een normale...
Voor hem wel.
Er gebeurde daar dingen...
vreselijke dingen, dingen die ze me lieten doen.
En als je iets vaak genoeg hoort...
begin je het vanzelf te geloven.
Het was weefsel, dat is wat ze ons vertelde.
Het was weefsel dat geen overlevingskansen had.
Je moeder kwam de volgende dag terug. Ze zei dat ze de abortus wilde doorzetten.
Dat ze naar school moest en een carrière wilde opbouwen.
En ze wist dat het met een baby niet ging en dat dit de enige manier was.
Ik kijk naar haar en zag dat ze weeën had en te jong en naïef was om het te weten.
Ik had twee keuzes.
Ik koos ervoor om haar naar het ziekenhuis te brengen.
Toen we daar waren was ze klaar om te bevallen.
Ze smeekte me om te blijven.
Ze had verder niemand dus bleef ik.
Je broer kwam eerst, ik vergeet... - Broer?
Waar heeft u het over?
Hannah, je moeder droeg een tweeling.
En je broer kwam als eerste...
en ik zal hem nooit vergeten.
Hij was zo klein en woog minder dan een pond.
En hij was beschadigd.
Zijn arm miste, die was gewoon weg.
Eraf gerukt tijdens de mislukte poging.
En hij was...
Ik zag hem schudden.
Ik zag zijn pijn.
En ik zag geen weefsel.
Ik zag het gezicht van een kind.
Maar jij was de grote verrassing.
Niemand wist van jou, zelfs je moeder niet.
En daar kwam je, met je grote ogen...
zo mooi.
Ik ben nooit meer teruggegaan naar die kliniek.
En ik heb nooit meer mijn vak uitgeoefend.
Was deze van mij?
Van je moeder.
Ze gaf het aan me toen ze uit het ziekenhuis vertrok.
En toen is ze weggegaan.
Ze hebben haar gezocht, maar ze had haar naam veranderd en ze was allang weg.
Mijn broer, hoelang heeft...
Hoelang voordat hij... - Je ouders hebben jullie beide geadopteerd.
Ik kwam zo af en toe langs om bij je in de couveuse te kijken...
ze waren er altijd.
Ze zaten naast jullie en lazen passages uit de bijbel voor.
Het waren gelovige mensen. Dat weet ik nog.
En hij heeft hard gevochten.
Hij heeft het ziekenhuis nooit verlaten.
Hij is vier maanden nadat jullie geboren waren gestorven.
Ik weet waar je biologische moeder is.
Ik heb haar pas geleden nog gezien.
En ze heeft haar opleiding en carrière gekregen.
Ze heet Cindy Hastings. En ze werkt bij een advocatenkantoor in de stad.
Eindelijk weer thuis na al dat vluchten.
Ik heb je nu alles verteld. Dank je.
Ga je haar opzoeken?
Ik moet wel.
Ik begin te denken...
dat ik dit allemaal niet te weten had willen komen.
Omdat...
diep van binnen...
is er altijd dat...
gevoel. - Dit is niet jouw schuld.
Kom binnen.
Komt het wel goed met je?
Ik ga wel in de ijsmachine slapen of zo.
Hoe ga je hiervoor betalen?
Ik had wat geld gespaard.
Geen zorgen, ik stuur je later de rekening wel.
Weet je wat het laatste is wat ik me herinner voordat ik flauwviel.
Het laatste wat door mijn hoofd ging?
Vallen.
Vallen in het perfecte blauwe water...
terwijl ik je hand vasthield.
Waarom ben je er altijd voor me?
Welterusten.
Kan ik je helpen?
Ik ben hier voor Cindy Hastings.
Ze is heel even buiten de deur. Wil je wachten?
Hebben jullie ook een toilet die ik kan gebruiken? Bedankt.
Conwell en Hastings, hoe kan ik u helpen?
Ze zit vandaag eigenlijk vol.
Maandag?
Kan ik je helpen?
Sorry, Stacey had me niet verteld dat ik nog een afspraak had.
Het spijt me dat ik zo in je kantoor opduik.
Ik ben Hannah. Hannah Lawson.
Ben je de nieuwe stagiair?
Ik wil graag praten maar ik heb een lunchafspraak.
Ik ben...
Ik ben geboren op 7 oktober, 1991...
in het Mobile General Ziekenhuis.
Ik ben hier gekomen in de hoop dat het iets voor je betekent.
Stacey, kan je mijn lunchafspraak afzeggen en mijn telefoontjes tegenhouden.
Ik weet niet wat je wilt.
Lieverd, ben je klaar? We moeten gaan. Lily wacht op ons in de lobby.
Het spijt me. Wie is dit?
Ik heb geen idee.
Ik weet het niet.
Ik ben Hannah.
Hoi, Hannah.
Ik weet niet waar je je informatie vandaan hebt, maar het klopt niet.
Ik weet niet waar je op doelt.
Ik kan niet nog meer zaken aannemen...
maar Raymond bij de hal misschien wel.
Hij kan je helpen met je bezwaar.
Het spijt me.
Het spijt me heel erg.
Ze heeft helemaal niets gezegd. - Nee.
Ik was het niet, ik zweer het. - Volg je me soms?
Stap in de auto, ik breng je naar huis. - Nee.
Ik ga niet. Hoe weet je eigenlijk waar we waren?
Zijn vriendin belde en vertelde me dat jullie gearresteerd waren.
Ik kan niet geloven dat je gelogen hebt.
Geloof je niet dat ik tegen je lieg? - De auto in.
We gaan nu naar huis. - Nee.
Nu de auto in. - Goed.
Mr Lawson. - Bemoei je er niet mee, Jason.
Mr Lawson... - Ik zei bemoei je er niet mee.
Ik weet hoe u zich moet voelen. - Je hebt geen idee hoe ik me voel...
en dat weet je pas als je zelf een dochter hebt. Dus bemoei je er niet mee.
Ze is uw dochter niet.
En ze heeft het recht om uit te zoeken wie ze is.
Ik maak dit heel makkelijk. Je blijft bij mijn dochter uit de buurt.
Je zoekt geen contact. Begrepen?
Je hebt tegen me gelogen, Jason. Ik had wel meer van je verwacht.
Kijk naar me.
Gaan we hierover praten of niet?
Totdat we dit uitgepraat hebben denk ik niet dat je naar school moet gaan.
Ik zie niet in waarom ik dit soort gedrag moet goedkeuren.
Wat is daar eigenlijk gebeurd? - Wat kan jou dat schelen?
Omdat ik je vader ben. En ik hou van je.
Als je van me houdt dan had je het me verteld.
Als je de waarheid wilt weten, zal ik het je vertellen, het was drie maanden...
Drie maanden nadat we je geadopteerd hadden, kwamen we erachter...
dat de rekeningen niet door de verzekeraar vergoed werd.
We verloren het huis. We moesten ons faillissement aanvragen.
Ik hoef nog één jaar om mijn opleiding geneeskunde af te ronden.
Zeg me, maakt dat me soms een slechterik? - Het spijt me dat ik zo'n last was.
Dat is niet wat ik zei. - Dat is wat je bedoelde.
Hannah, stop.
Hoe heette hij? - Wie?
Mijn broer.
Ik heb mijn moeder gevonden.
Lieverd, het is altijd de bedoeling geweest om je dat te vertellen.
Juist.
Jonathan.
Je broer heette Jonathan.
Hé, jongens. - De verloren zoon is teruggekeerd.
Waar is Alanna? - Ook leuk om jou te zien.
Als je hier was geweest...
was ik misschien niet zo stoer geweest om iets te drinken dat handgranaat heet.
Dat zou niet iets goeds zijn, want na drie slokjes weet je niet meer wie je bent.
En wanneer ik zeg dat ik geen herinneringen heb van die avond...
bedoel ik dat ik echt niets meer weet.
Niets.
Niet de discussie, het gevecht...
niet deze jongen, alleen een blauw oog.
En ik heb ook nog een datum dat ik moet voorkomen vanwege wanordelijk gedrag.
Ik heb een strafblad, Jason.
Ik wil graag naar huis.
Ik heb je bagage, ze staan in mijn kamer.
Bedankt, maat.
Ik wilde zeggen...
dat ik te ver ben gegaan en dat spijt me.
Waar ga je naartoe? - Naar huis.
We gaan morgen naar huis.
Ik ga vanavond.
Dr Lawson, met Jason.
Ik wilde zeggen dat ik fout was...
en dat ik Hannah niet meer zal opzoeken.
Het spijt me.
Mag ik binnenkomen? - Natuurlijk.
Wat is dit allemaal?
Het zijn aanvragen voor financiële hulp.
Lieverd, hij haalt je niet van school af. Hij is gewoon van streek.
Ik wil het proberen uit te leggen.
Ben jij dat?
Ja.
Je ziet er op die foto mooi uit.
Je lijkt wel zwanger.
Op die foto was ik 20 weken zwanger.
Een tweeling.
Was je zwanger van een tweeling?
Wat is er gebeurd?
We...
We zijn ze verloren.
Ik begon vrijwilligerswerk te doen bij een zwangerschapscrisiscentrum...
en er was een prachtige kathedraal op de hoek...
en ik ging daar iedere dag tijdens de lunch bidden.
En ik zal het nooit meer vergeten..
Op 17 Oktober...
ging ik terug naar mijn werk...
en ik zag een bulletin hangen...
waar op stond: ''Tweeling achtergelaten, vierentwintig weken.''
En we wisten..
dat jij en je broer net zo oud zouden zijn.
Hannah, jij bent ons wonder.
En daarom is het ook zo moeilijk om je te laten gaan, lieverd.
Je betekent zoveel voor ons.
Dat weet ik.
Welke kathedraal?
Het was prachtig.
Excuseer me.
Het spijt me, maar we gaan sluiten.
Dat wist ik niet. Ik ben hier nog nooit geweest.
Ik ben Hannah.
Hallo.
We hebben dagelijks diensten, als je terug zou willen komen.
Ik ben eigenlijk een Baptist.
Ik denk dat je dat wel kent.
En waarom ben je gekomen?
Dat weet ik eigenlijk niet.
Ik probeer uit te zoeken hoe ik dingen kan loslaten.
Dingen?
Ik kan er maar niet opkomen hoe...
ik het gevoel van gehaat worden kan loslaten.
Zo, ik heb het gezegd.
Wat wil je zeggen?
Zeg gewoon wat je voelt.
Drie weken geleden ben ik erachter gekomen dat mijn hele leven één grote leugen is.
Dus heb ik een reisje gemaakt.
Ik dacht dat als ik ging ik alle antwoorden zou vinden.
En dat als ik terug zou komen ik me anders zou voelen.
Maar dat doe ik niet.
Mijn ouders zijn mijn echte ouders niet.
En mijn echte ouders hebben geprobeerd me te aborteren.
En ik heb een broer.
Ik had een broer.
Hij is gestorven, kort nadat...
Ik ben boos op mijn ouders omdat ze me het niet eerder hebben verteld...
en me lieten denken dat ik als ieder ander was.
Ik ben boos op mijn echte moeder...
omdat ze me niet wilde.
Waarom wilde ze me niet? Wat is er mis met me?
Ik heb haar gevonden.
En ze wil me nog steeds niet.
En ik voel me schuldig.
Een deel van mij denkt...
dat hij zou moeten leven en ik niet.
Ik vraag me af of hij een beter mens zou zijn dan mij.
Hoe hij geweest zou zijn.
Het is gewoon...
Ik haat mezelf omdat ik zo denk.
Ik begrijp het.
Deze kathedraal...
was gebouwd in 1893...
vernoemd naar St. Paul de Apostel.
Het is prachtig.
Hij schreef een brief naar de kerk in Colosse en zei:
''Omdat we zijn vergeven door God...
moeten we elkaar vergeven.''
Door Jezus zijn jullie vergeven...
en omdat jullie vergeven zijn, heb je de kracht om te vergeven.''
Kies om te vergeven.
Laat het gaan.
Haat is een last...
die je niet langer hoeft mee te dragen.
Alleen door vergiffenis zal je je vrij gaan voelen, Hannah.
Een vergiffenis dat uit ons bereik is.
Een vergiffenis die...
je niet op een reisje kan vinden...
of zelfs in deze kathedraal.
Maar als de Zoon je vergeeft...
dan zal je zeker vrij zijn.
Dan kan je beter gaan sluiten.
Hoe heette je broer?
Zijn naam was Jonathan.
Jonathan wil dat je je leven leeft, Hannah.
Haal het maximale eruit.
Kom binnen.
Ik heb hier lang over nagedacht...
en ik wilde je vertellen...
dat het me spijt.
Het spijt me dat ik zo reageerde. Dus je kan nog steeds naar school gaan.
Bedankt, pa.
En ik denk dat je je koffer moet inpakken. - Waarvoor?
Wat is dit?
Ik weet dat je dit moet afmaken...
maar met jouw toestemming...
wil ik er graag bij zijn als je dat doet.
Maar er is nog een plekje waar ik graag met je heen wil...
onderweg, als je het goed vindt.
Natuurlijk.
De arts zei dat er weinig hersenactiviteit was...
maar ik zag dat hij glimlachte.
We geloofden oprecht dat God hem zou genezen.
We waren nog zo jong, wisten niet er mee om te gaan dus zeiden we niets.
Dagen werden jaren, jaren decennia...
en nog wist je het niet.
Na zijn dood bleef ik je maar koesteren.
Ik kon je uren vasthouden en je was nooit uit mijn zicht...
want ik was bang dat als ik jou ook zou verliezen...
Dus hield ik je vast omdat ik je niet kon laten gaan.
Lieverd, dat heb ik nog steeds niet gedaan.
Het spijt me, Hannah, van het dagboek.
Spijt dat ik zoveel bij je weghield en van mijn bemoeizucht.
Lieverd, het is niet omdat ik jou niet vertrouw...
maar omdat ik geheel opnieuw moet leren God te vertrouwen.
Dus alsjeblieft...
wees niet...
Pap. - Ja?
Ik hou van je en het is goed zo.
Bedankt dat je me hierheen bracht.
Weet je zeker dat je dit wilt doen?
Ik vergeef je.
Stacey, kan...
Hallo? - Jason, met Dr Lawson.
Luister, ik wilde zeggen dat ik het ergste dacht over je...
maar Hannah sprak met mij.
Ze vertelde me dat je haar met respect behandelde.
Hoeveel je om haar geeft...
ik denk dat je haar moet bellen.
Luister, ik zeg niet dat je haar moet bellen...
maar dat ik denk dat je dat zou moeten doen, ik probeer je niet over te halen.
Ik wil gewoon weten wat je bedoelingen zijn met mijn dochter.
Ik hou van haar.
Je moet haar echt bellen. - Ja, goed.
Ja, dat doe ik zeker. - Bedankt.
Hallo schat.
Hallo?
Wat, een afspraakje? Zoals in jij en ik?
Hoe moet het dan met mijn vader?
Ja, ik bedoel graag. Heel graag.
Weet je het zeker?
Dag.
Dit is belachelijk. - Jij bent belachelijk.
Wil je de verrassing verpesten? - Ja, ik heb me voor een etentje gekleed.
Vijf keer, om eerlijk te zijn. - Vijf keer?
Ik date niet zo vaak, blijkbaar.
Alles prima. - Gaat het?
Mijn vader schrikt iedereen af. - Ja, dat weet ik. Goed, ben je klaar?
Drie, twee, één, doe ze maar open.
Ik dacht dat jij het moest eindigen.
Wat eindigen? - Je toneelstuk.
Wat denk je ervan? - Ik denk dat we acteurs nodig hebben.
Maak je geen zorgen, ik deed ooit een toneelspel. Op de kleuterschool.
Ik was schaap nummer vijf.
Hallo Desmond, u kunt de grapjes achterwege laten...
ze zijn nogal spottend, vind u niet?
Ik denk...
U heeft nogal hoge... - Hoge normen voor mij.
Normen voor mij.
Ik ben echt heel slecht, nietwaar? - Ja.
Toen ik schaap nummer vijf was...
had ik geen regels, ik droeg alleen een zweterig, wollen pak.
Dat heb ik toch niet echt gezegd, dat is belachelijk.
'Ik denk niet dat u met familie praat'.
Oké, dit is volgens mij het laatste.
Bel ons, goed?
Laat ons weten wie je kamergenoot is. Probeer niet een al te vreemde uit te zoeken.
Ik red me wel, Pap. Ik beloof het.
Ik moet gaan.
Dag pap.
Mr. Lawson.
Dank je.
Voor wat? - Dat ik gewenst was.
Ik moet gaan. - Je moet gaan.
Ik hou van je, schat.
In eerste instantie belde Jon mij.
Hij zei, ik denk dat je de biologische moeder moet spelen in deze film.
Jon mailde me het script...
natuurlijk was ik heel opgewonden en ik ging ervoor zitten die avond.
Ik kwam bij de passage van de biologische moeder...
ik was zo overweldigd dat ik erom begon te huilen.
Want het verhaal was me op het lijf geschreven.
Jon en Andy kenden mijn geschiedenis niet.
Ze las het... en belde me direct terug.
Huilend om het script en ze zei... 'Hoe wist je dat?'
Wij zeiden, waar heb je het over?
Zij zei...
twintig jaar geleden werkte ik voor een advocatenkantoor.
Wat overeenkomt met het verhaal en ze zei een relatie te hebben...
ze ontdekte zwanger te zijn en besloot een abortus te plegen.
Het was makkelijker het kind kwijt te raken...
en nooit ernaar gevraagd te worden...
dan het kind te krijgen...
en erop neer te kijken als een mislukking.
En...
Heel vaak...
vooral jonge vrouwen...
dragen die last...
dat we erop terug kijken als een schande, dat het schandelijk is.
Je kan een geheim lang verbergen...
vooral een abortus tenzij je het verteld.
'Niemand weet het, behalve mijn echtgenoot en therapeut...
en nog zo wat andere mensen, we waren er echt van ondersteboven'.
Ze zei, ik heb het gevoel dat God vindt dat ik mijn verhaal moet delen.
Ik weet nog dat Jon aan de telefoon dingen zei als...
Voor de moeder na de abortus was het belangrijk heel gevoelig te zijn...
want voor hun was dit een genezende film.
dus om dan Shari's stem te hebben en haar de rol te laten spelen...
was fenomenaal en maakte het heel echt en gevoelig.
Terwijl we filmden en haar scène speelden acteerde ze volgens mij niet.
Het was zo puur als het maar kon.
Het was één van de meest emotionele momenten die ik ooit zag.
We gingen er in mee en ik weet nog dat de camera draaide...
precies toen ik de kamer binnenliep...
wist ik gewoon...
Ik wist dat de Heer bij me was.
Dat was een compleet gevoel van genezing...
ik gleed door die deur en ik huilde en voelde...
dat was niet acteren dat was mijn moment met God...
en Hij met mij om me te zeggen dat het goed was, het was over...
'Je bent vergeven'.
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: Asteria, Wesley, WinchesterGirl & ChillyWitch.